Við forritun ættum við fyrst að íhuga val á tólpunktsstöðu. Þegar vinnslunákvæmni er ekki mikil er hægt að nota sum yfirborð á vinnustykkinu eða festingunni sem yfirborð verkfærsins. Þegar vinnslunákvæmni er mikil ætti að velja verkfærapunkt á hönnunarviðmiðun eða ferliviðmiðun hlutans eins langt og hægt er. Til dæmis, fyrir hlutann með holustaðsetningu, er best að taka ás holunnar sem verkfærapunkt.
Á hinn bóginn, í ferlinu við NC-vinnslu, verður verkfærapunkturinn að hafa ákveðið hnitasamband við staðsetningarpunkt vinnustykkisins til að ákvarða sambandið milli staðalkerfis vélbúnaðar og hnitakerfis vinnustykkisins. Val á verkfærapunktum skal auðvelda útreikning á hnitagildum og röðun verkfærastaða. Þegar stilling verkfæra er stillt ætti miðpunkturinn að falla saman við stöðu verkfæra.
{{__place_10}}
{{__place_11}}
